peinador, -a
1
adj./s.
orraztaile, orraztari
peinador es el que peina: orrazten duenari orraztaile esaten zaio
2
s.m.
zapi
la peluquera me puso un peinador azul sobre los hombros antes de cortarme el pelo: ile-apaintzaileak kolore urdineko zapi bat ipini zidan lepo inguruan ilea mozten hasi aurretik
![](/appcont/elhuyar/ab34aStatics/WebContent/ab34a/images/elhuyar_logo_txikia.png)